EĞİTİME DAİR - Okullarda Güvenlik: Kapıdaki Tedbirler Yetmez!

Önder UÇAK/Şube Başkanı

Geçtiğimiz nisan ayında Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta okullarımızda yaşanan, öğrencilerimizi ve öğretmenlerimizi kaybettiğimiz acı olaylar hepimizi derinden sarstı. Bir zamanlar Amerika’da, Avrupa’da duymaya alışık olduğumuz o karanlık okul saldırıları; ne ara bizim kapımıza dayandı, ne zaman hayatımızın acı bir gerçeğine dönüştü?

Yaşanan olayların ardından şiddetin nedenlerini, çocuklarımızı bu noktaya sürükleyen etkenleri ve alınması gereken tedbirleri günlerce tartıştık.

Ancak kalıcı çözümler için daha fazlasına ihtiyaç duyduğumuz açık.
Çünkü mesele yalnızca okul kapısındaki güvenlik değil, çocuklarımızın dünyasına giren tehlikeleri de fark edebilmektir.

Okul güvenliği denilince aklımıza yalnızca X-ray cihazları mı gelmeli?
Okul girişlerine X-ray cihazları yerleştirilmesi, sorunun bazı çevrelerce ne kadar dar bir çerçevede değerlendirildiğini gösterdi. Elbette fiziki güvenlik önemlidir. İçişleri Bakanlığımız ile Millî Eğitim Bakanlığımızın iş birliğiyle alınan tedbirler, okul bahçelerinde görevlendirilen personel ve okul polisi uygulamaları kesinlikle gereklidir.
Ancak okul kapısında güvenliği sağlarken çocuklarımızın zihnine ve davranışlarına ulaşan tehlikeleri de dikkate almalıyız.

Çocuklarımızın ekranlarında neler var?
Bugün çocuklarımız daha konuşmayı öğrenmeden ekranlarla tanışıyor. Televizyon, tablet, cep telefonu ve bilgisayar hayatlarının ayrılmaz bir parçası hâline geliyor. Bu ekranlarda karşılaştıkları içerikler ve kurdukları çevrim içi ilişkiler ise çoğu zaman ailelerin denetimini aşıyor.

Çizgi film adı altında yayımlanan içeriklerin çoğu çocukların gelişimine uygun değil. Şiddeti sıradanlaştıran, kavgayı güç göstergesi olarak sunan, öldürmeyi ve intikamı oyunun parçasına dönüştüren içerikler karşısında daha etkili bir denetim gerekiyor.

Televizyon programlarından dizilere, bilgisayar oyunlarından sosyal medya mecralarına kadar geniş bir alanda çocuklarımız şiddeti öven paylaşımlarla, zararlı içeriklerle ve riskli çevrim içi topluluklarla karşılaşabiliyor. Telegram, Discord ve TikTok gibi platformlarda bu riskler daha da görünür hâle geliyor.

Elbette her şiddet içeriğine maruz kalan çocuk şiddete yönelmez. Ancak yüz binlerce çocuktan yalnızca birkaçının bile etkilenerek şiddete yönelmesi, hepimizin canını yakacak sonuçlara yol açabilir.

Çocuklarımızın televizyon, internet, sosyal medya ve dijital platformlarda karşılaştığı tüm içerikler, yaş ve gelişim düzeylerine uygunluk açısından titizlikle denetlenmeli; bu sorumluluk yalnızca ailelere bırakılmamalıdır. Millî Eğitim Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, ilgili denetim kuruluşları ve dijital platformların ortak koordinasyonuyla zararlı içeriklerin engellenmesi sağlanmalıdır. Şiddet, bağımlılık ve olumsuz davranışları özendiren yayınlara karşı hızlı tespit, anında kaldırma ve caydırıcı yaptırımları, cezaları içeren şeffaf ve uzmanlaşmış mekanizmalar acilen hayata geçirilmelidir.

Aksi hâlde bugün okul kapısına daha fazla güvenlik görevlisi koymayı konuşurken yarın her çocuğun başına bir güvenlik görevlisi koymak zorunda kalabiliriz.

Oysa hedefimiz, çocuklarımızın kendilerini güvende hissettikleri, öğretmenlerimizin huzur içinde görev yaptığı, şiddetin değil sevgi ve saygının hâkim olduğu okullar inşa etmektir.

Güvenli okul, yalnızca güvenli bir kapıyla değil; sağlıklı bir aile ortamı, sorumlu bir toplumsal yaklaşım ve güvenli bir dijital dünyayla mümkündür.

Yaşadığımız acıların bir daha tekrarlanmaması için sorunun bütün boyutlarıyla ele alınmasını, bilimsel verilere dayanan ve kalıcı sonuçlar üreten tedbirlerin vakit kaybetmeden hayata geçirilmesini bekliyoruz.

Çocuklarımızın güven içinde eğitim gördüğü, öğretmenlerimizin huzurla görev yaptığı, ailelerin evlatlarını okula gönderirken endişe taşımadığı günlere kavuşmak dileğiyle…

Haftaya yeni bir “Eğitime Dair” yazısında buluşmak üzere. 
Sağlıkla kalın.