Köy Okullarını Norm Kadroya Feda Etmeyelim!

Önder UÇAK

Eğitime dair yazılarımızda bu hafta, Büyükşehir Yasası sonrası "kırsal mahalle" olarak adlandırılan köy okullarımıza mercek tutuyoruz. Amacımız; bu okulların ve orada eğitim gören evlatlarımızın sadece birer sayısal veriden ibaret görülerek norm kadro yönetmeliğine feda edilmesinin önüne geçmektir.
Mevcut yönetmelik gereği, dört derslikli bir ilkokulda sınıf seviyelerinden herhangi birindeki öğrenci sayısı 10’un altına düştüğü an, o okulda “birleştirilmiş sınıf” uygulamasına geçiliyor. Sırf bu katı sayısal sınır yüzünden; öğretmenlerimiz, öğrencilerimiz ve velilerimiz her yıl büyük bir mağduriyet dalgasıyla karşı karşıya kalıyor.
Geçtiğimiz yıl bu durum Muğla’da ve hemen hemen tüm şehirlerimizde birçok köy okulumuzda yaşandı. Yaşananları somut bir örnekle anlatırsak: Eğitim öğretim yılı başında her sınıf kademesinde bir öğretmen olmak üzere 4 öğretmeni olan bir köy okulumuzda, yaklaşık iki ay sonra sınıf mevcutları nedeniyle iki öğretmenimiz norm fazlası oldu. Okul; 1 ve 2’lerin, 3 ve 4’lerin bir arada okuduğu birleştirilmiş sınıfa dönüştürüldü.
Üstelik bu okul, çevre 5 köyün öğrencilerinin de taşındığı merkezi bir konumdaydı. Bu ani değişimin; henüz okula yeni başlamış, uyum sürecindeki 1. sınıf gözbebeklerimiz başta olmak üzere tüm öğrencilerin, velilerin ve öğretmenlerin üzerinde yarattığı stres ve kaygı kelimelerle tarif edilemez. Bu durum, norm fazlası olan öğretmenlerimiz için zorlu bir süreci tetiklerken; velileri de haklı olarak çocuklarını müstakil sınıflı okullara nakletme arayışına itecektir. Bu göçün sonu ise bellidir: Okulların tamamen kapanması ve köylerin okulsuz kalması...
Madalyonun bir diğer yüzü ise pedagojiktir. Eğitim gündemimizin merkezinde olan Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ nin, zaten büyük bir dikkat, emek ve zaman isteyen birleştirilmiş sınıflarda nasıl uygulanacağı tam bir muammadır. Yeni modelin getirdiği derinlikli felsefe ve yetkinlik odaklı öğretim programının, iki farklı sınıfın aynı anda ders işlediği bir iklimde sağlıklı yürütülmesi neredeyse imkânsızdır.
Oysa Milli Eğitim Bakanlığımız; ücretsiz ders kitapları, taşımalı eğitim, ücretsiz yemek, devlet pansiyonları ve karşılıksız burs imkânlarıyla sosyal devlet anlayışını eğitimde en üst düzeyde uygulamaktadır. Nitekim özel eğitimde tek bir öğrenci için dahi iki öğretmen görevlendirilecek kadar takdire şayan bir hassasiyet gösterilirken, köy okullarındaki evlatlarımızın soğuk sayılara mahkûm edilmesi bu güçlü sosyal devlet vizyonuyla çelişmektedir.
Çözüm net ve bellidir: Yapılacak bir yönetmelik değişikliğiyle; nüfusu az ve dağınık olan köy ve benzeri yerleşim yerlerindeki ilkokullara, öğrenci sayısına bakılmaksızın her sınıf için 1 sınıf öğretmeni norm kadrosu verilmelidir. Köydeki çocuk eğitimde fırsat eşitliğini tam anlamıyla hissetmeli, köy okulları köylerin kalbi olarak kalmaya devam etmelidir.